HOŞ GELDİN IŞIK SELİ

Öyle beklenmedik,
Öyle sevecen,
İçten,
Geliyor ve vuruyorsunuz ki…
Her yıl,
İçim bahar oluyor.

Dönüyorum o çıldırtan rayihanın içine,
Gülümsüyorum, içime çekiyorum,
Hazine gibi gizlemeye kokunuzu.
Anılarım hep en güzel günlerle,
En unutulmaz sevgilerle,
Sevdiklerimle,
Canlanıyor içimde.

Işıldayan gözlerle izliyorum,
Bembeyaz kanatlarla,
Sarılmış safran gibi,
Yeşil dallar üstünde neşeli nergisleri.

Bir sevgili geliyor hayaliyle,
Kış günlerinin tüm ayazını uzaklaştırıp,
Isıtıveriyor içimi yine.

Bir dostluk geliyor içtenliğiyle,
Kendiliğinden güzelleşip büyüyen,
Mesleki bir dayanışma içinde,
Karaburun' dan imbat gibi esen yeliyle.

Öyle mutlu oluyorum ki her gördüğümde,
En doyulmaz sohbetlere dalıyorum günlerce,
Buzlu sularda yaşatıyorum nergislerimi.

Işık ışık gülümsüyorlar, içime,
Ölmeyecek bir umut yerleşiyor.
Ege diyor yaşamın başladığı yer işte,
Yaşatıyor, yaşatacak düşlerini sevgiyle!

Gebze, 10.1.2008, Ocak 2026, Ünsal Çankaya
Gerçek Edebiyat com, 20.1.2026