Çığlığın yeşerdiğini nergis biliyor.
Baygın kokusunu daha duymadan önce,
Ayazda cücüklenen soğanıyla biliyor.
Kar altında uyanan kardelen biliyor,
Çiçeğe duran erikler, badem öncesi çağla,
Biliyor kaç çığlığın bahar gizlediğini.
Her sonbahar biliyor rüzgârların diliyle.
Yağmurdan önce biliyor bulutlar ağlamayı,
Can suyu veriyorlar özleyen topraklara.
Sessizce dökülüyor çiçekleri dalların.
Meyveler olduk diyor tohumlayıp çığlığı,
Yeniden doğurmayı içinde müjdeliyor.
Yaşam çığlık çığlığa doğadan fışkırıyor!
Gebze, 9.1.2009. Ünsal Çankaya.
Bayblon Şiir Kenti, Mart 2019, sayı:1
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.