Sesimizi gün
Isıtıyorsa her gün
İnsanlık için
Kullanmayalım diye
Kısmak isterler bir gün.
Yele veririz
Ele vermek yerine
Kalpte olanı
Uçurumlar içinde
Yankılanır kördüğüm
Sesimizi yel
Alıp taşır yokluğa
Unutmak için
Çekilen acıları
Gizleyemez tınısı.
Gebze, 21.2.2020, Ünsal Çankaya
25.2.2020, Gerçek Edebiyat.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.