Gözyaşlarım döküldü,
Kıyamadığın, bir incisine.
Saklamalıydım, senin için,
Saklamalıydım birincisini,
Çocukluğumun
Doyamadığım o günleriyle.
Anneciğim, anneciğim,
Ah diye diye
Geçmesini beklediğim bu ömür
Sayamadığım uykusuz gecelerimle
Bitmesini dilediğim bir ömür.
Sensizliğim bu işte!
Çocuk kalmalıydım
Sıcağında kalmalıydım
Kucağında kalmalıydım anneciğim.
Saklanabilse,
Sadece senin için saklamalıydım
İri iri dökerken yaşlarımın incisini.
Elimde kalan mutluluğum olurdu çocukluğum,
Ardından sakınmadan dökerdim gerisini,
Tam kalbimde saklamazdım hepsini.
Gebze, Mart 2007-Mayıs 2026, Ünsal Çankaya
Gerçek Edebiyat, 4.5.2026
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.