UZUN SESSİZLİK

Uzun bir sessizlik oldu.

Ses hızı ölçüldü çoktan,
Şimdi sıra sessizlikte,
Ölçü birimini bulduklarında.

Pervaza ekmek ufaladım biraz.

Güvercin kondu pencereme,
Serçelerden sonra geldiler.
Belki sıra kumrularda.

Tohum sapladım saksıya.

Bu çiçek nasıl açar bahara,
Işığı nasıl kaçar?
Bil ki sırrı tohumlarda.

Üretmeli, bölüşmeli.

Kardeş payı söyleşmeyi,
Özlediğimiz dostlarla.
Geldik madem bir araya.

Senden konuşuldu bir an.

Sonra da çocuk aşklardan,
Güler yüzlü anılarda.
Anlar birbiri ardına.

Akan suymuş, üşüyen göl.

Fırtınalı denizlerde solan günler,
Yaşadık, çoğu kez ayrılıklarla.
Geçip gittiğini gördük ömrün.

Uzun bir sessizlik oldu.

Bitti sanki tüm cümleler,
Ölüm gibiydi der şair.
Ölünün ardından oysa konuşulamaz yıllarca.

Gebze, 30.11. 2025, Ünsal Çankaya.
Eliz Edebiyat, Mart 2026, Sayı:207